Kolektiv arhitekata, Karadjordjeva 53, Beograd, Srbija

  • Facebook - Black Circle
  • Instagram - Black Circle

 

And yet it moves* – On liminal drawing issues

 

*And yet it moves (Eppur si muove) je izraz koji se pripisuje italijanskom matematičaru, fizičaru i filozofu Galileu (Galileo Galilei, 1564–1642) koji je težio da objasni da planeta Zemlja nije statična već se pokreće, okreće oko Sunca.

 

Crtež u arhitekturi je poslednjih decenija naročito aktuelna tema u radu brojnih arhitekata i teoretičara arhitekture, a danas se razvija paralelno sa intenzivnim preispitivanjima discipline i njene uloge u savremenom društvu. Sa jedne strane slavi se renesansa crteža, a sa druge se konstatuje njegova smrt. Počev od Albertija (Alberti), preko Evansa (Evans) i Fraskarija (Frascari), do brojnih savremenih autora iznova se podvlači, dokazuje i preispituje teza da je crtež osnovni proizvod rada u arhitekturi. Kroz celokupni kontinuitet razvoja crtež se potvrđuje kao odgovor, kao oblikovanje i izraz mišljenja, razrešenje problema i konačni stav o prostoru.

 Balet de neuf Danseurs (1700) by Feuillet, Recueil de Dances

 

Kako pokrenuti crtež?

 

Uporište koncepta liminalnog crteža zasnovano je na filozofiji (pre)liminalnog crteža (Benjamin), a ispitivanje pokrenutosti crteža deo je šireg metodološkog pristupa taktičkom radu u crtežu (Bnin-Bninski).

 

Liminalno stanje upućuje crtež na kritičku poziciju u graničnim odnosima tema, prostora i medija – crtež se pokreće na skalama različitih ivičnih odnosa: unutar materijalnosti crteža; unutar relacija prema drugim medijima (film, fotografija, prostorni model/instalacija); u odnosima prema drugim crtežima, prema tekstu ili izgrađenom objektu. Ispitivanje pokrenutosti liminalnog crteža ne stremi odgovoru, već provocira preciznu formulaciju pitanja o specifičnom problemu i/ili fenomenu prostora.

 

Kako pokretati crtežom?

 

Tema ove izlagačke sezone je istraživački rad o pokrenutim stanjima crteža koja ne teže razrešenju, već usložnjavanju u liminalnoj, graničnoj poziciji neodređenosti, nestabilnosti i neizvesnosti.

 

Kako aktivirati crtež od stava o prostoru ka pitanju i kritičkoj refleksiji o specifičnom problemu ili fenomenu? Na koji način pokret u crtežu inicira preispitivanje medija, njegove materijalnosti, dimenzionalnosti, tehnike? Da li pokret liminalnog crteža može rezultirati aktivističkim crtežom i diskusijom o pitanjima prostora između autora i posmatrača?

 

/iz teksta kustoskinje/

 

 

Dr Anđelka Bnin-Bninski je arhitekta, istraživač i predavač u oblasti arhitekture. Specijalizirala je teoriju umetnosti i medija na Univerzitetu umetnosti u Beogradu (2009) i filozofiju arhitekture u École Nationale Supérieure d’Architecture de Paris-La Villette u Parizu (2014). Doktorirala je na Univerzitetu u Beogradu – Arhitektonskom fakultetu (2018) sa temom disertacije „Uloga arhitektonskog crteža u dinamici podele stambenog prostora“. Na istom fakultetu je angažovana za rad u nastavi na Departmanu za arhitekturu. Sarađuje na projektima arhitektonske prakse, angažovana je kao istraživač u laboratoriji filozofije arhitekture GERPHAU u Parizu i u međunarodnoj istraživačkoj organizaciji ARENA. Aktuelni fokus njenog rada čine ispitivanja strategija i taktika rada u arhitektonskom crtežu.